Program Nauczania
Najważniejszym dokumentem programowym jest podstawa programowa, która określa zadania edukacyjne szkoły.
Programy nauczania nie są już dokumentami urzędowymi, stanowią propozycję kierowaną do szkół i nauczycieli. Każdy nauczyciel ma prawo do skorzystania z centralnej oferty programowej, swobodnego jej modyfikowania lub tworzenia własnego programu autorskiego.
W 2001 roku Ministerstwo Edukacji Narodowej zarejestrowało i dopuściło do użytku ponad 260 programów dla szkół podstawowych i ponad 270 dla gimnazjów.
Nowe programy są mniej encyklopedyczne i znacznie bardziej nastawione na kształcenie umiejętności kluczowych.
W pierwszym etapie edukacji w klasach I – III prowadzone jest nauczanie zintegrowane, w którym nie wyodrębnia się poszczególnych przedmiotów, a wszystkie zajęcia prowadzi nauczyciel według ustalonego przez siebie planu, dostosowując czas zajęć i przerw do aktywności uczniów. Począwszy od drugiego etapu, w klasach IV-VI szkoły podstawowej zostały wprowadzone, obok przedmiotów, bloki przedmiotowe mające na celu integrację materiału z poszczególnych dziedzin, wzrost zainteresowań uczniów i uatrakcyjnienie procesu nauczania oraz ścieżki międzyprzedmiotowe o charakterze wychowawczo – dydaktycznym takie jak: edukacja prozdrowotna, ekologiczna, czytelnicza, wychowanie do życia w społeczeństwie itp.
Podręczniki według nowych programów nauczania są przygotowywane najczęściej przez samych autorów programów. Pierwszy wykaz podręczników ogłoszony w połowie lipca 1999 zawierał 199 pozycji dla szkoły podstawowej i gimnazjum. Obecnie liczba podręczników w wykazie przekroczyła 700.
Reforma systemu edukacji objęła kształcenie uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Jednym z założeń było tworzenie, zgodnie z możliwościami i oczekiwaniami społecznymi, przedszkoli i szkół integracyjnych. W roku szkolnym 1999/2000 w klasach integracyjnych uczyło się 5033 uczniów z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Po raz pierwszy został wprowadzony prawny zapis o organizowaniu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka – od chwili wykrycia u niego wad rozwojowych, do momentu rozpoczęcia nauki w szkole. W roku 2001 wprowadzono podstawę programową dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym, uczących się w szkołach.
Edukacja informatyczna to ważny element reformy systemu oświaty. Efektem rozpoczętego w 1998 roku projektu „Internet w każdej gminie”, kontynuowanym pod nazwą „Internet w każdym gimnazjum”, było wyposażenie 5800 pracowni komputerowych w zestawy 10 multimedialnych stanowisk połączonych siecią lokalną z dostępem do internetu oraz podstawowym oprogramowaniem. Spowodowało to poprawę wskaźnika liczby uczniów przypadających na jeden komputer. W roku 1997 na jeden komputer przypadało 103 uczniów, a w 2000 roku – 40. W 2001 roku rozpoczęto realizację projektu „Pracownia internetowa w każdej szkole”. Efektem wdrażania tego projektu powinno być przybliżenie wskaźnika liczby uczniów przypadających na jeden komputer do poziomu europejskiego ( około 10 uczniów na jeden komputer ).